![](img/blog/b3.jpg)
ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ (ΣΤΑ ΕΠΙΚΑΙΡΑ)
Αν το να αποκτήσω καινούριες συνήθειες ήταν εύκολο, θα ζούσα στον παραμυθοπλανήτη Γη! Γιατί η νέα συνήθεια αργεί μέχρι να γίνει “ένα” με μας. Όπως καθετί νέο, για να αναγνωριστεί από τον εαυτό μας ως οικείο, θέλει τον χρόνο του. Όχι τόσο βέβαια, αν πρόκειται για μια “κακή” συνήθεια γιατί σ’ αυτήν την περίπτωση οι τριβές, οι αντιστάσεις δεν είναι τόσο ισχυρές από το κοινωνικό σύνολο καθώς η μάζα έχει μια ροπή προς την ευκολία, την αταξία, την καταστροφή.
Ένας καπνιστής π.χ. υποφέρει στο αρχικό στάδιο καπνίσματος, μέχρι που το δηλητήριο να γίνει αποδεκτό από τον οργανισμό του. Σύντομα αυτό το ίδιο το δηλητήριο γίνεται το μέτρο κάθε στιγμής που θυμάται την κατάστασή του: η χαλάρωση ισοδυναμεί με τσιγάρο που μετριέται σε ενικό ή πληθυντικό αριθμό ανάλογα με το πόσο επιτακτική είναι η πρώτη. Αυτή η συνήθεια ορίζει όμως και άλλες πτυχές της ζωής: την απόσταση, “2 τσιγάρα δρόμος”, το κλείσιμο μιας απολαυστικής εμπειρίας (φαγητό, sex). Εν ολίγοις πλέον, πρόκειται για μια συνήθεια που έχει πάρει διαστάσεις “ελλαδοδημίας” με τους καπνίζοντες να ορίζουν καλύτερα την ποιότητα των κοινωνικών ή προσωπικών μας συναλλαγών από τους μη-καπνίζοντες. Και αυτό λόγω συγκριτικού πλεονάσματος των καπνιστών έναντι των μη-καπνιστών, τη σήμερον ημέρα εν Ελλάδι.
Η επιμονή που θα επιδείξουμε να μάθουμε μία νέα τέχνη για να φτάσουμε στο σημείο να την ασκούμε σα δεύτερη φύση μας και από κει και ύστερα να αναπνέουμε μέσα από αυτή, σίγουρα θα μάς ανταμείψει αρχικά με την ικανοποίηση του επιτεύγματος, αργότερα με την αναγνώριση ότι χωρίς αυτή την δεξιότητα η ζωή μας είναι σε αταξία, χωρίς σκοπό ή νόημα.
Και τότε θα έχει επιτελεστεί μέσα μας μια αλλαγή, δομική, στα γονίδια μας, στα οστά μας. Και το σημαντικότερο είναι ότι αυτή η αλλαγή δεν αφορά μόνο σ’ εμάς, αλλά & σ’ όλους όσοι έρχονται σε επαφή μαζί μας: στην οικογένειά μας, στους φίλους μας, στους συνεργάτες μας.
“Αλλάζω για μένα αλλά αλλάζουν και οι γύρω μου μέσα από εμένα.”
Γεγονός είναι πάντως ότι όσο περισσότεροι οι άλλοι με τους οποίους (επι)κοινωνώ αυτή την αλλαγή, τόσο πιο γρήγορα επιτελείται αυτή η αλλαγή.
Και αν θέλουμε κάτι καλύτερο να δούμε γύρω μας, γενικά ή ειδικά, ας ξεκινήσουμε από εμάς, προσωπικά. Αν μπορούμε να κάνουμε κάτι “καλό” που δεν συνηθίζουμε, ας του δώσουμε μια ευκαιρία και μετά μια δεύτερη και ίσως και μια τρίτη και πάει λέγοντας, ανεξάρτητα από τη συνήθεια του συνόλου, που σαν τσουνάμι μπορεί να καταπιεί μέσα του σε κλάσματα δευτερολέπτου ένα οικοδόμημα που κτίσαμε με ενδελεχή φροντίδα και αγάπη.